Wojna brytyjsko-iracka 1941

Pomoc włosko-niemiecka

Nadzieje Raszida Alego Al.-Gailani na poważną wsparcie wojskową ze strony państw Osi ściśle mówiąc zawiodły. Włosi przysłali wyłącznie jedną eskadrę lotniczą myśliwców Fiat CR-42, która przybyła do Iraku zaledwie 28 maja. Ich zadaniem było bezpośrednie zasiłek irackich sił lądowych, co zakończyło się całkowitą porażką. 29 maja 3 CR-42 przechwyciły powyżej Khan Nuqta Gloster Gladiator, uszkadzając go, aliści 1 z nich został zestrzelony na wskroś innego brytyjskiego myśliwca. Drugą akcją bojową Włochów był demonstracyjny przepust na bezpiecznej wysokości 4 CR-42 ponad rejonem Khadiman. Podczas powrotu 1 CR-42 został pomyłkowo zestrzelony wskroś iracką obronę przeciwlotniczą Kirkuku.

Wsparcie ze strony Niemców było choć większe, lecz też całkiem niewystarczające. Ograniczyło się albowiem do doradców wojskowych (tzw. Sonderstab F na czele z gen. Hellmuthem Felmy) plus grupy lotniczej Luftwaffe (zwanej Sonderkommando Junck). Jej dowódcą był Oberst Werner Junck. Składała się z:

  • 4 eskadry II Dywizjonu 4 Pułku Bombowego (7 samolotów bombowych Heinkel He 111P-4 to znaczy He 111H-6)
  • części 4 eskadry II Dywizjonu 76 Pułku Niszczycielskiego (12 ciężkich samolotów myśliwskich Messerschmitt Bf 110D-3 czyli Bf 110C)
  • klucz 2 Bf 110C-4 z 26 Pułku Niszczycielskiego
  • grupa ok. 20 samolotów transportowych Junkers Ju 52/3m oraz 2 to znaczy 3 czterosilnikowych Junkers Ju 90B-1

Wszystkie samoloty włoskie plus niemieckie miały namalowane irackie znaki rozpoznawcze.

Sonderkommando "Junck" 14 maja dotarło do Mosulu do wnętrza północnym Iraku. Jednak wewnątrz wielce krótkim czasie straciło proporcja samolotów, bo tego samego dnia brytyjskie myśliwce zniszczyły na ziemi 2 He-111, zaś 2 dni po pewnym czasie sukcesywny He-111 plus nieco uszkodzili pozostałe 4 bombowce. Zostały one żwawo naprawione wskroś kadra techniczny eskadry. 16 maja niemieckie He-111 po razu jednego najwyższy zaatakowały brytyjskie lotnisko wewnątrz Habbanija, jednakowoż do wnętrza czasie akcji został zestrzelony 1 samolot. Niemcom pozostały wcześniej z trudem 3 He-111. Do końca maja przeprowadziły one nieco misji rozpoznawczych również bombowych (głównie bombardowanie bazy wewnątrz Habbanija), po czym 29 maja odleciały z Iraku na wyspę Rodos. Jeszcze mniejsze sukcesy odniosły ciężkie myśliwce Bf 110. Już 17 maja 2 brytyjskie myśliwce Gloster Gladiator zaskoczyły na godzina dwunasta od czasu Bagdadu 2 patrolujące Bf 110C-4, zestrzeliwując 1 z nich. W ciągu kilku kolejnych dni dochodziło w dalszym ciągu kilkakrotnie do starć powietrznych niemieckich myśliwców z brytyjskimi. Skuteczne wspaniały się przeciwnie zaś ataki brytyjskich myśliwców oraz bombowców na zajmowane wskroś Niemców irackie lotniska w środku Mosulu także Kirkuku dodatkowo wewnątrz Mezze krąg Damaszku na terytorium vichystowskiej Syrii. W ich wyniku Republika Federalna Niemiec stracili na ziemi wszystkie Messerschmitty Bf 110, zgłaszając zestrzelenie w środku walkach powietrznych ledwo 1 Gloster "Gladiatora" (w rzeczywistości został mąż tylko wadliwy dodatkowo wylądował cało w środku Habbanija) oraz zmęczenie materiału kilku dalszych samolotów na ziemi. Z powodu braku części zamiennych również kłopotów z paliwem (dostarczone wskroś Irakijczyków paliwo okazało się nieodpowiednie na rzecz silników Daimler-Benz z powodu zbytnio niskiej liczby oktanowej) żadnego z Bf 110 nie udało się wyremontować oraz załoga aeronautyczny eskadry ewakuował się z Iraku wskroś Syrię na Rodos na pokładach 2 samolotów transportowych Ju 52/3m. Według innych źródeł na Rodos powróciło 5 myśliwców. Trwające 2 tygodnie działania Sonderkommando "Junck" do wnętrza Iraku zakończyły się kompletnym fiaskiem militarnym. Stracono do wnętrza sumie 6 bombowców Heinkel He 111 plus wszystkie 14 ciężkich myśliwców Messerschmitt Bf 110. Uszkodzenia odniosło podobnie parę transportowców Junkers Ju 52/3m.